Nişanlımın arkadaşına aşık oldum
+ Sonra Oku

Nişanlımın arkadaşına aşık oldum

Gerçek aşkı onu tanıyınca anladım.

30'lu yaşları geçmiş bir kadınım. Şanssızlık mı, kısmetsizlik mi? Bilinmez... Bir türlü güzel bir ilişkim olmuyordu, olanlar ise 3 ayı geçmiyordu. Aslında evlenmek gibi bir hayalim de yoktu yalnızca üzerimde aile baskısı çoktu. Ben aşk ile yapacağım bir evlilik isterken ailem ve çevremdekiler "30'lu yaşlardan sonra ne aşkı?" şeklinde cümleler sıralıyorlardı bana. Özellikle annemin bu duruma çok üzüldüğünü biliyordum ancak yine de çok umursamıyordum. Bir gün annemin, odada ağlayarak benim evlenmem, iyi bir koca bulmam, güzel bir yuva kurmam için dua ettiğini duyunca ben de kendimi kötü hissetmeye başladım ve etrafımdaki herkesi "evlenilecek erkek" gözü ile taradım. O an anladım ki etrafımda gerçekten evlenebileceğim bir adam yoktu. Çirkin bir kadın değildim, "Kaşı şöyle olsun, boyu böyle olsun" diye kriterlerim de yoktu ama yine de evlenebileceğim birini bulamıyordum. Bir gün annemin tanıdıkları aracılığı ile bir adamla tanıştım. Aşık olmadım ama kötü biri gibi de gelmedi. İyi biriydi hatta. Üzerimde o kadar çok baskı hissediyordum ki hiçbir detaya girmeden, hayallerimi sorgulamadan, ne istediğimden emin olmadan tanışmamızdan 3 ay sonra yüzük taktık yani nişanlandık. Yaklaşık bir 6 ay kadar sonra da düğünümüz olacaktı. Düğün hazırlıkları yaparken nişanlımın yakın arkadaşı adına Emre diyeceğim... Emre ile tanıştık. Onu ilk gördüğüm anda içim resmen karıncalandı, inanılmaz bir duygu kapladı içimi. Ancak çok büyük bir sorumluluk vardı üzerimde... Nişanlım... Nişanlımın da bana çok aşık olduğunu düşünmüyordum ama evlilik planları yaparken onu yüz üstü bırakamazdım. Nişanlım, ben ve Emre'nin de içinde bulunduğu arkadaş ortamındaki görüşmelerimiz düğüne 4 ay kala daha da artmaya başladı. O buluşmalardan birinde Emre'nin de bana ilgisi olduğunu anladım. Ne sevdiğimi, neye alerjim olduğunu, nelerden hoşlandığımı o kadar iyi takip etmiş ve aklında tutmuştu ki bunu anlamamak artık imkansız olmuştu. Ben kendi içimde nişanlımdan ayrılmaya karar vermiştim ancak bunu nasıl söyleyeceğimi bilmiyordum. Önce arkadaşlarımla ardından onların verdiği destekle annemle konuştum. Çok zor bir süreçti ancak nişanı bozdum. Bozduktan sonra da Emre'ye onunla görüşmek istediğimi, konuşacak şeylerim olduğunu söyledim. Başta çekindi ancak sonra o da reddetmedi. 35 yaşıma geldiğimde ise hayallerimdeki gibi aşk evliliği yapmış bir kadındım. Şimdi hamileyim, aşık olduğum adamdan, Emre'den bir çocuk bekliyorum. Bu itirafı da aile baskısı ile kendini evlenmek zorunda hisseden kadınlar için yapıyorum. Kendinizden, duygularınızdan, beklentinizden emin olmadan ciddi bir adım atmayın. Gerçekten çok üzülürsünüz...

 

Rumuz: Şanslı

 

 

Yorum yaz

  • Misafir 2017-05-11 04:56:43

    Selka

  • Misafir 2017-04-01 22:37:57

    birçok kişi boş beleş yazmış. birincisi hasta olmak nasıl ki insanın elinde değildir.aşk da bir nevi hastalıktır. en büyük şans da huy olarak uyum sağladığın biriyle karşılıklı aşk yaşamaktır. bununla birlikte en mantıksız evlilik, mantık evliliğidir. çünkü mantığın kalbine hükmedemez. ayrıca seni inanılmaz takdir ediyorum. bu yaşadığın olay son zamanlarda olmaya başlamadı. bakın kadı kayıtlarının tutulduğu defterlere osmanlı zamanında da yaşanıyormuş ki burada bir aldatma söz konusu da değil. cesaretine şapka çıkarıyorum. inşaallah ölürken de bunu iyi ki yapmışım dersin. mutluluklar.

  • Misafir 2017-01-04 00:28:42

    Ben sevgilimden ayrildim canim cok aciyi